Popiersie. Brąz. Europa. XX wiek.

Na tę niewielką rzeźbę wszedłem podczas tegorocznego Jarmarku Dominikańskiego. Jest niestety niesygnowana ale uważam, że mogłaby wyjść spod rąk największych mistrzów.

Wiem, że wyszukiwarki posługujące się technologią I A nie są wyrocznią ale w wynikach poszukiwań pojawiły się duże nazwiska. Alberto Giacometti, Jacob Epstein, Robert Wlerick. Z naszego podwórka Ludwika Nitschowa i Xawery Dunikowski.

Nie twierdzę, że ktokolwiek z nich jest autorem rzeźby. Twierdzę jedynie, że jest to intrygujące studium popiersia kobiety a jego autor był mistrzem w swoim fachu. To jest nie tylko próba oddania fizycznego podobieństwa portretowanej kobiety. To jest jednocześnie psychologiczny portret postaci. W moim odbiorze, spoglądająca na mnie kobieta jest jednostką silną, zdecydowaną, o jasno sprecyzowanych celach i priorytetach w życiu. I na pewno jej celem nie było słynne niemieckie 3 razy K. Kuche, kinder, kirche.

Rzeźba jest niewielka. Ma 18 cm wysokości, 14 cm szerokości i 14 cm głębokości.