Wisznu. Drewno. Indie. XIX/XX wiek.

Wisznu jest on oprócz Sziwy i Dewi trzecim najważniejszym bogiem hinduizmu. Wraz ze swą piękną żoną Laszni ma siedzibę w niebie. Jest najbardziej empatyczny wśród bóstw hinduizmu, jest bezinteresownie dobry. Dba o harmonię i ład we wszechświecie. Gdziekolwiek kosmiczna równowaga zostaje naruszona, przybywa z ratunkiem osobiście lub wysyła swego awatara aby przywrócić porządek. Jego ulubionym środkiem lokomocji jest ptak Garuda choć sam potrafi przemierzyć świat w kilku krokach.

Zwykle Wisznu przybiera postać czterorękiego mężczyzny, dzierży w nich konchę, lotos, maczugę i dysk. Towarzyszy mu tysiącgłowy wąż Ananta, będący symbolem nieskończoności, na co dzień spoczywający wewnątrz kosmicznej pustki, będący jednak gotowy pomagać Wisznu.

Rzeźba, którą oferuję pochodzi najprawdopodobniej z Indii. Według mnie ma co najmniej kilkadziesiąt lat choć nie zdziwiłbym się gdyby była XIX-wieczna. Przetrwała w dobrym stanie. Poza naprawą ręki, przyznaję wykonanej trochę prymitywnie, nic jej nie dolega. Zachowała się nawet polichromia. Dominuje kolor niebieski bo w hinduizmie jest to kolor przypisany Wisznu.

To duża rzeźba. Ma 75 cm wysokości, 40 cm szerokości i 18 cm głębokości.