Warto uświadomić sobie, że dzieło powstało na długo przed dwoma światowymi wojnami, które przyniosły masową zagładę i ofiary liczone w dziesiątkach milionów. Było niejako w opozycji do patriotyczno-nacjonalistycznych nastrojów dominujących w społeczeństwach końca XIX wieku.
Trochę jestem zdziwiony faktem, że kupiłem tę plakietę. Wojna to nie jest temat, który mnie szczególnie kręci. Nie jestem szczególnym fanem secesji a ten styl jest niewątpliwie w płaskorzeźbie obecny i co najdziwniejsze cena jaką zapłaciłem nie była atrakcyjna. Ale stało się. Tak bywa w handlu czymś tak niewymiernym jak sztuka.
Przedstawiona na plakiecie młoda, naga kobieta, upuszczająca miecz, krocząca po polu pełnym wyłaniających się z ziemi rąk, z tłem w postaci wschodzącego słońca jest alegorią zniszczeń jakie przynosi wojna. Jest protestem przeciw bezsensowi śmierci poległych „na polu chwały”. Warto uświadomić sobie, że dzieło powstało na długo przed dwoma światowymi wojnami, które przyniosły masową zagładę i ofiary liczone w dziesiątkach milionów. Było niejako w opozycji do patriotyczno-nacjonalistycznych nastrojów dominujących w społeczeństwach końca XIX wieku.
Emile Fernand-Dubois był z pochodzenia Belgiem jednak żył i tworzył we Francji. Studiował rzeźbę u Julesa Dalou i Augusta Rodina. Brał udział wystawach Salonu Artystów Francuskich gdzie jego dzieła w roku 1923 i 1924 zdobyły złote medale. Znany jest głównie z tematyki martyrologicznej. Założył i przez wiele lat był kustoszem Musee de la Loire.
Plakieta ma 35 cm wysokości, 28,5 cm szerokości i 2,5 cm głębokości.