Maska bawoła. Drewno. Kulanga. Wybrzeże Kości Słoniowej. XX

Ta maska nazywa się Singrin-Ayna. Jest używana przez stowarzyszenie Do. Bierze udział w tańcu i uroczystościach organizowanych wraz z końcem Ramadanu. Mimo, że społeczność Kulango w większości przyjęła islam to nadal silne są tam wierzenia animalistyczne i wiara w sprawczą moc duchów przodków.

Maska w sposób symboliczny nawiązuje do bawoła, uznawanego za zwierzę ofiarne.Byk złożony w ofierze przez szefa klanu zapewnia wiosce pomyślność a dodatkowo jego mięso trafia na stoły podczas rytualnej uczty.

O sztuce Kulango nie wiadomo zbyt wiele. Może to wpływ islamu, nie bez znaczenia jest fakt, że zawsze żyli w cieniu swych większych sąsiadów Lobi i Senufo.

Lepiej znane są brązowe amulety i niewielkie rzeźby tego plemienia. Symboliczne o niemal abstrakcyjnych kształtach.

Maska stanowi połączenie ludzkiej twarzy ozdobionej plemiennymi skaryfikacjami z rogami bawołu. Mam nadzieję, że jest stara. Bardzo rzadko udaje mi się znaleźć maskę, w której wszystkie otwory są wypalane w sposób jaki robiono to zanim wkroczyła do Afryki technologia białego człowieka. Maska jest w dobrej kondycji, ma naturalne patyny.

Maska ma 39 cm wysokości, 19 cm szerokości i 13 cm głębokości.