Budda Rattanakosin. Mudra Abhaya. Brąz. Tajlandia. XIX/XX wiek

Rattanakosin to, z grubsza mówiąc, nazwa stylu obowiązującego w sztuce królestwa Tajów w latach 1782-1932. Na sztukę Królestwa Syjamu, bo taka nazwa obowiązywała do roku 1949, największy wpływ mieli panujący władcy. To oni określali oficjalny kanon przedstawiania posągów Buddy. Zmieniał się sposób dekoracji szat, kształt głowy i jej nakrycie, wielkość uszu, obecność lub nie biżuterii. Nie sposób w krótkim opisie przedstawić historii tych zmian.

Budda jest przedstawiony w pozycji Mudry Abhaya. To mudra ochrony, symbolizująca duchową moc, wewnętrzną się. To również znak dobrych intencji i pokoju. Według wierzeń buddystów Oświecony miał tym gestem uspokoić rozjuszonego słonia.

Ta rzeźba to stylistycznie jedno z najbardziej dekoracyjnych przedstawień Buddy. Szata z mnogością nałożonych aplikacji, ozdobna, wielopiętrowa podstawa, korona, bogata biżuteria, złocenia, wszystko to sprawia wrażenie przepychu i bogactwa. Przy czym to bogactwo powinniśmy raczej odnosić do panującego władcy, który narzucił taki styl przedstawiania Oświeconego, niż do samego Buddy.

Rzeźbę kupiłem w Paryżu. Sądzę, że jest stara, myślę, że powstała pod koniec XIX wieku bądź w początkach XX wieku. Zachowała się w dobrym stanie. Ma 32 cm wysokości, 8 cm szerokości i 7 cm głębokości.