Osioł. Naczynie wotywne. Brąz. Dhokra. Indie. XIX/XX wiek.

Osioł, którego oferuję to prawdopodobnie naczynie wotywne przeznaczone dla bogini Shintala Mata, która według wierzeń chroni przed chorobami zakaźnymi i gorączką. Składana w świątyniz prośbą o ochronę lub w podzięce za uzdrowienie. Osioł jest wahaną tej bogini, jej niebiańskim pojazdem.

Osioł ma w Indiach, w przeciwieństwie do konia, który jest atrybutem królów i wojowników ma plebejski charakter. Związane z niższymi kastami społecznymi zwierze jest symbolem wytrwałości, cierpliwości i odporności. Jest kojarzony z posłuszeństwem, zdolnością do kroczenia przez mrok.

Bogata uprząż osła ma podkreślać znaczenie daru dla bogini. Stanowi raczej rodzaj biżuterii, ozdobę niż wodze do kierowania osłem.

Osioł w tej formie mógł też służyć jako naczynie do przechowywania leków, ziół czy orzechów betelu.

Sądzę, że rzeźba jest stara. Rodzaj patyny, głębokie utlenienie metalu sugerują, że mogła powstać nawet w XIX wieku. Wykonano ją zgodnie z tradycyjną techniką odlewania na wosk tracony ludu Dhokra. Powstała zapewne w regionie Bastar.

Osioł ma 22 cm długości, 20 cm wysokości i 9 cm szerokości.