Talerz. Miedź. Cyna. Persja. XX wiek.

Podkusiło mnie, żeby dowiedzieć się więcej o symbolice oferowanego talerza. I szybko się poddałem. Zbyt wiele tego. Najbardziej przemówiło do mnie stwierdzenie o obfitości i lęku przed pustką w wyniku czego każdy centymetr powierzchni talerza winien być wypełniony dekoracją.

Więc w skrócie. Tekstu arabskiej kaligrafii nie potrafiłem odczytać. Zwykle jest to błogosławieństwo, cytat z Koranu. Napis ma też istotne znaczenie dla kompozycji całości. Trzyma ją w ryzach. Kieruje wzrok odbiorcy od krawędzi talerza ku środkowi, gdzie mamy medalion Shamsa, symbolizujący słońce i boską obecność. Powtarzalność użytych elementów odpowiada porządkowi kosmosu, w którym panuje zasada nadrzędności boskiego prawa. To tak z grubsza. Symboli na talerzu jest dużo więcej.

Talerz powstał, jak sądzę w drugiej połowie XX wieku. Ma charakter dekoracyjny o czym świadczy uchwyt do powieszenia na ścianie. Wzór został wygrawerowany na miedzi i pobielony cyną. Średnica talerza ma 39 cm.