Myślę, że ryby były świetnym pretekstem do zaprezentowania umiejętności stosowania rozmaitych barwników, dawały możliwość skontrastowania tradycyjnego kobaltu z kolorami pastelowymi.
Wspominałem już kiedyś, że mam słabość do perskiej ceramiki. Jej estetyka, bliska sztuce prymitywnej, pewien brak staranności w wykonaniu i nakładaniu szkliwa, prosty rysunek warstwy malarskiej czyni mnie bezradnym. Nie potrafię się jej oprzeć nawet wówczas gdy wiem, że jest to tylko powtórzenie starych wzorów.
Ryby w sztuce islamu symbolizują obfitość i płodność. Nie do końca zdawałem sobie sprawę jak często występują jako motyw dekoracyjny. Zarówno w dawnej Persji jak i w sąsiednim tureckim Iznik. Myślę, że ryby były świetnym pretekstem do zaprezentowania umiejętności stosowania rozmaitych barwników, dawały możliwość skontrastowania tradycyjnego kobaltu z kolorami pastelowymi. Nawiasem mówiąc, prawie identyczne wazony, czasem są opisywane jako ceramika z Iznik.
Wazonik wygrzebałem na targu staroci w Paryżu. Nie jest zapewne zbyt stary. Mam nadzieję, że pochodzi z lat sześćdziesiątych XX wieku. Tak jest datowana spora część perskiej ceramiki dostępnej na portalach sprzedażowych.
Wazon ma 17 cm wysokości. Średnica podstawy to 7 cm.