Kobra. Mosiądz. Miedź. Srebro. Egipt. XX wiek.

W Egipcie i Azji Południowo-Wschodniej kobra była symbolem królewskiej władzy, mocy i ochrony. Jej wizerunek ozdabiał głowy faraonów jako Uraeus symbol dzikiej i niebezpiecznej siły.

Rozpostartym kapturem osłaniała przed palącym słońcem Buddę podczas jego medytacji.

Zdobiła szyję Sziwy, symbolizując boską opiekę i kontrolę nad życiową energią.

Była symbolem Kundalini, pierwotnej energii życia i transformacji duchowej. A także opanowania emocji, działania spokojnego niewrażliwego na zewnętrzne impulsy. Kobra to zarazem niebezpieczny drapieżnik i symbol ochrony.

Przedmiot, który oferuję to typowy wyrób arabskich rzemieślników. Stanowił kiedyś zapewne podstawę lampy. Przyznaję, że mam tu mieszane odczucia estetyczne. Chwilami to podziw dla kunsztu i precyzji wykonania skomplikowanych intarsji z użyciem kilku rodzajów metali chwilami niezgodę na na brak dokładności i uproszczenia odlewu. Za estetykę łusek kobry dałbym najwyższą notę za wykonanie łba królewskiej kobry twórca otrzymuje ode mnie przynajmniej żółtą kartkę. Ale według mnie ta rzeźba to świadectwo typowej arabskiej estetyki będącej połączeniem piękna, precyzji i dość prymitywnego blichtru.

Myślę, że jest stara. Ma przynajmniej kilkadziesiąt lat. Jest ciężka. Ma 38 cm wysokości, 25 cm szerokości i 9,5 cm głębokości.