Tadeusz Kazikowski należy do tych artystów, którzy konsekwentnie podążają obraną przez siebie drogą niezależnie od szalejących wokół modnych prądów artystycznych.

Obraz, który proponuję na pozór jest abstrakcją. Jednak zawiera w sobie ukryte treści. Dopiero po uważnym i wnikliwym przyjrzeniu się można dostrzec ludzkie twarze, świnie, łeb ptaka, skorupiaka i plemienną maskę. Nie potrafię do końca dociec przesłania dzieła. Być może artysta chciał nam powiedzieć, że nie wszystko jest tym co widzimy na pierwszy rzut oka.

Dziś wiem o nim więcej. Wiem, że przedwczesna śmierć zabrała prawdziwego Artystę. Był bezkompromisowy jeśli chodziło o własną twórczość. Nie szukał nowinek, nie ulegał modzie, nie dążył do łatwego komercyjnego sukcesu. Po tysiąckroć ustawiał naczynia, owoce, zwykłe przedmioty na płótnach swoich obrazów tworząc martwe natury, balansując między kolorem i kreską. Z niezwykłą pracowitością i pokorą tworzył dzieło malarskie.