Maska, którą oferuję jest maską taneczną i nie posiada mocy duchowej. Jednak taniec jest ważną częścią wszystkich uroczystości plemiennych odbywających się z okazji świąt rolniczych, inicjacji, pogrzebów. Tancerze a mogą nimi być tylko mężczyźni wirują ubrani w maski i stroje z trzciny.

Także wpływy Luba sprawiły, że Tabwa zacgur i masek, wytwarzać przedmioty podnoszące prestiż dostojników plemiennych: taborety, grzebienie, łyżki i berła. Podgłówek, który oferuję jest przykładem takiej sztuki.

 Prymitywne postacie, bez atrybutów wymykają się europejskim i światowym narzędziom poznawczym. Tym bardziej, że plemienne rzeźby  mają wiele zastosowań i znaczeń zależnie od obszaru z jakiego pochodzą.

Rzeźba, którą oferuję, należy do wyodrębnionego przez badaczy nurtu sztuki kolonialnej. Ma być odpowiedzią artystów pochodzących z Afryki na kolonizację i kontakt z zachodnią cywilizacją, na traumę niewolnictwa. Rzeźby te przedstawiają zwykle rdzennych mieszkańców Afryki w europejskich strojach, korkowych hełmach czy mundurach wojsk kolonialnych.

Rzeźby Tauwa były czasem zakończone metalowym prętem. Wbijano je w ziemię, może dlatego, że Chamba wierzyli, iż ich przodkowie żyją pod ziemią. To skracało drogę komunikacji z duchami przodków. Ponadto rzeźby były lepiej widoczne dla węży, przed ukąszeniami których miały strzec.

Misę, którą proponuję, wyróżnia pewien dramatyzm w przedstawieniu postaci. Ludzie trzymają się co prawda za ramiona ale otwarte usta sugerują krzyk. Może wytłumaczeniem mógłby być wspólny śpiew, ludzi objętych w rytualnym, plemiennym tańcu.

 O ile w przypadku masek i dużych rzeźb muszą ściśle realizować plemienny kanon to w przypadku Igingi mogą sobie pozwolić na artystyczną fantazję. Stąd spore zróżnicowanie tych figurek. Były robione z drewna lub kości zwierzęcej.

 Nie rozpoznaję wszystkich ale promienisty wzór odnosi się do słońca skąd bierze się porządek wszechświata a geometryczny, symetryczny wzór odnosi się do równowagi, sprawiedliwości i obiektywności podczas ważenia złotego pyłu.