Sztuka Państwa Środka ze swoimi trwającymi kilka tysięcy lat tradycjami była bardziej rozpoznawalna niż chociażby sztuka Japonii. Japońscy rzemieślnicy dawali światu to czego oczekiwał dokładając mistrzostwo i precyzję wykonania.

 Najczęściej, tematem przedstawianym w płaskorzeźbach, jest odwieczna walka dobra ze złem. Są ilustracjami indyjskich eposów, hinduskich mitów, buddyjskich przekazów.

Urzekło mnie niemal abstrakcyjne przedstawienie tematu. Spójna artystycznie wizja jaką przedstawił artysta. Odbiegająca od sztampy sielankowych widoków.

Oczywiście życzono wielu synów, którzy potrafią zdobyć wykształcenie, odnieść sukces, zapewnić rodzinie długie, szczęśliwe, dostatnie życie.  Zrealizować obowiązującą w Kraju Środka konfucjańską doktrynę „kwitnącego rodu”.

 Z jednej strony zdobią go motywy roślinne, z drugiej dekoracją jest rozbudowana scena z wieloma postaciami dla mnie trudna do jednoznacznej interpretacji. Zwykle to co pojawia się na ceramice z Satsumy jest mieszanką motywów z wierzeń Shinto, buddyzmu i lokalnego folkloru.

. Na uchwycie najczęściej pojawia się rzeźbiony motyw kwiatowy, stylizowane feniksy, rzadziej głowy smoków. W kolorystyce koszy dominuje kolor czerwony. Gdzieś znalazłem informacje, że jest to kosz przeznaczony na prezent ślubny.

Żuraw, symbol długowieczności (w dawnej Japonii wierzono, że żyje 1000 lat), harmonii i szczęścia pojawia się niemal w każdej dziedzinie tradycyjnej sztuki Kraju Kwitnącej Wiśni.

Kupiłem rzecz we Francji, ignorując jego stan zachowania, (ciemne ślady mogą sugerować obecność uchwytów, które się nie zachowały) bo ta ceramika bardzo rzadko pojawia się na naszym rynku.

To mudra ochrony, symbolizująca duchową moc, wewnętrzną się. To również znak dobrych intencji i pokoju. Według wierzeń buddystów Oświecony miał tym gestem uspokoić rozjuszonego słonia.

Stylistycznie naczynie najbardziej przypomina wyroby z brązu z Wschodniej Dynastii Zhou okresu Walczących Państw (475-221 p.n.e), choć bywa często, że produkowane w XX wieku brązy są kompilacją motywów zdobniczych z różnych epok.

Konstrukcja samowaru, wypełnianego na ogół węglem drzewnym, pozwalała na powolne podgrzewanie i długotrwałe urzymywanie temperatury co wydobywało aromat wszystkich składników mieszanki.

Osioł ma w Indiach, w przeciwieństwie do konia, który jest atrybutem królów i wojowników ma plebejski charakter. Związane z niższymi kastami społecznymi zwierze jest symbolem wytrwałości, cierpliwości i odporności. Jest kojarzony z posłuszeństwem, zdolnością do kroczenia przez mrok.