Rzeźba co prawda wywodzi się z folkloru i chińskich wierzeń ludowych ale jej pierwowzorem był żyjący w X wieku ekscentryczny mnich Qieci. Wesoły i pełen humoru wyróżniał się stylem życia wśród ówczesnych buddyjskich mnichów.

 Hindusi wodą za świętej rzeki Ganges oddawani cześć słońcu, podlewali bazylię Tulsi mającą zapewnić bogactwo, spryskiwali swe domostwa.

Muzułmanie używali świętej wody do ablucji, oczyszczenia przed modlitwą.

 Taki chudy, wydłużony Budda odbiega od funkcjonującej powszechnie w sztuce korpulentnej sylwetki Oświeconego.

 Był wiernym towarzyszem broni, dobrym strategiem, lojalnym przyjacielem. Ostatecznie został pokonany, wzięty do niewoli i stracony. Dramatyczna śmierć dała początek legendzie.

 Ornamenty, kształt, geometryczne Feniksy nawiązują do zdobnictwa chińskiej dynastii Zhou i Han.

 Rysunek i malatura jest na dobrym artystycznym poziomie co w wazonach produkowanych w Nankinie nie jest regułą.

 Połączona forma Kriszny i jego małżonki-kochanki Radhy tworzą odrębny boski byt. Byt stanowiący żeńsko-męską emanację hinduskiego Boga.

faktem jest, że według chińskich wierzeń kogut chroni przed złymi duchami i przynosi rodzinie szczęście.

 Oczywiście dary miały symboliczny charakter. Ryż w wielu kulturach symbolizuje dostatek, płodność, bogactwo.

Wijąca się roślinność, umieszczona na nieregularnych polach, kartuszach, to przykład arabeski, tradycyjnego, duchowego wymiaru sztuki islamskiej. Dekoracja nawiązuje do rajskiego ogrodu, gdzie wzrost roślin jest spontaniczny a ogród sprawia wrażenie pozostającego w nieładzie.