W tej rzeźbie urzekło mnie to co wielu uznało by za wadę. Jej prymitywizm, szczególnie widoczny w sposobie opracowania twarzy czy rąk. Dodaje to rzeźbie autentyzmu. Artysta-rzemieślnik wykonał figurę tak jak zrobił to jego przodek dwa tysiące lat temu.

Te wyroby, biorące swą nazwę od stolicy japońskiej prowincji, w której były produkowane, przeznaczone były na rynek amerykański. Rzecz firmował Sears, handlowy potentat, który rozprowadzał te wyroby poprzez katalog wysyłkowy i sieć dynamicznie rozwijających w latach dwudziestych nowoczesnych domów handlowych. Oferta katalogów Sersa skierowana była głównie na prowincję, do rolniczych stanów USA.

Być może rzeźba jest ilustracją nieznanej mi azjatyckiej pieśni bądź legendy. Rzeźba powstała jak sądzę na Bali. Stylistycznie bardzo przypomina rzeźby Hanumana, obficie występujące w tamtym regionie.

Gdybym koniecznie musiał ją przypisać do konkretnego regionu Azji, postawiłbym na Kambodżę i sztukę Khmerów. Czasem Wisznu przedstawiany jest z brodą. Ale to tylko moje spekulacje.

Duży wazon w typie Imari.

 Z czasem nabrały bardziej komercyjnego charakteru. Powstają w różnych rozmiarach i z bardzo różnych materiałów: drewna, brązu, ceramiki czy jak w tym przypadku kamienia mydlanego. W czasach nowożytnych zaadaptowano lwy Foo do ideologii Feng shui. Reprezentują pierwiastek męski i żeński, yin i yang.

Zwykle Wisznu przybiera postać czterorękiego mężczyzny, dzierży w nich konchę, lotos, maczugę i dysk. Towarzyszy mu tysiącgłowy wąż Ananta, będący symbolem nieskończoności, na codzień spoczywający wewnątrz kosmicznej pustki, będący jednak gotowy pomagać Wisznu.

Wazon nawiązuje zarówno ornamentyką zdobień jak i kolorystyką do porcelany z okresu Hongwu epoki Ming.

Makahala jest potężny. Tym bardziej, że ma przy swoim boku żonę, równie potężną boginię Kali. Makahala może rozpuszczać w nicości czas i przestrzeń. Jest zarazem wielką Pustką, wartością przynależną stanowi Oświecenia, nam Europejczykom zupełnie obcą.

Zdobią go dwa piękne żółte smoki oplatające brzusiec. Umieszczone na czarnym tle, podkreślone błękitem, czerwienią, szmaragdem i bielą tworzą wspaniała mozaikę barw uwypuklającą zalety zastosowanej techniki zdobienia. Umieszczone w dole zielone fale symbolizują wodę, żywioł w którym na co dzień mieszkają smoki.

V

 Makahala może rozpuszczać w nicości czas i przestrzeń. Jest zarazem wielką Pustką, wartością przynależną stanowi Oświecenia, nam Europejczykom zupełnie obcą.

Najbardziej przemówiło do mnie stwierdzenie o obfitości i lęku przed pustką w wyniku czego każdy centymetr powierzchni talerza winien być wypełniony dekoracją.