Oczywiście muszę wziąć pod uwagę te opinie. Większość uczestników grupy ma doświadczenie dużo większe niż ja. Ale też nie mogę zgodzić się z opinią, że rzeźba była sztucznie postarzana, zakopana w ziemi, przykryta kurzym łajnem i posypana wapnem. Na pewno nie miało to miejsca.

Te niewielkie stołki były wykorzystywane do prac gospodarskich. Są pochodną koczowniczego stołka podróżnego, wieszanego na ramieniu, zabieranego przez członków plemienia w długie wędrówki.

 Rzeźby te przedstawiają zwykle rdzennych mieszkańców Afryki w europejskich strojach, korkowych hełmach czy mundurach wojsk kolonialnych.

Zwykle, są to współcześnie wykonane maski, bardzo dekoracyjne, których twórcy niczym nie ograniczają swej fantazji. Zwykle pozbawione są otworów na oczy, z założenia są raczej dziełem plastycznym, czasem tylko inspirowanym dawnymi maskami plemiennymi.

Toporek najprawdopodobniej pochodzi z Afryki Zachodniej. Najbardziej przypomina siekierki z Nigerii, społeczności Pende. Oni najczęściej umieszczają ostrze poziomo do kierunku uderzenia.

Przyznam szczerze, że rzeźbę kupiłem dla oczu konia. Oczu z wielkimi, kobiecymi niemal rzęsami.

Są używane w powszechnie występujących w Azji domowych świątyniach do składania ofiar. Cechą wspólną wszystkich jest zasuwane wieczko zamykające pojemnik.

Nie do końca rozumiem jej symbolikę ale należy pamiętać, że złoto było nie tylko źródłem bogactwa. Aszanti traktowali je jako emanację słońca i ucieleśnienie życiodajnej siły Kra. Stąd być może nieco abstrakcyjne elementy rzeźby łączące dostojnika z ziemią, kolejnej ważnej siły zapewniającej dostatek ludów Akan.

Artysta   nawiązuje do plemiennej tradycji jednak przenosi ją w XX wiek. Najbardziej zaskakują włosy kobiety tworzące rodzaj rogów, zupełnie wbrew kanonowi, który nakazywał olbrzymią dbałość o fryzurę, będącą symbolem społecznego statusu.

Większość masek Biombo ucieleśnia duchy natury, czci ducha zmarłego władcy bądź odnosi się do zapewniających płodność istot ngesh.

Zbyt często spotykam się z pytaniem o złe moce zawarte w afrykańskich maskach, obawami przed wniesieniem złej energii do domu. Myślę, że tak było także w tym przypadku. Bawół stracił rogi przez zwykły obskurantyzm, ciemnotę i zabobony.

Niewielkie rzeźby innuickie były rodzajem amuletów mających chronić bądź pomagać w konkretnej sprawie.