Tak więc ostateczne rozstrzygnięcie o pochodzeniu żardiniery pozostawiam nabywcy, dodając, że mnie osobiście najbardziej przekonuje jej europejski rodowód.

Co do jednego wszyscy jesteśmy zgodni. Przedmiot powstał na przełomie XIX i XX wieku. Antykwariusze z Shangrilii określili nawet precyzyjnie jego czas powstania na rok 1900.

Wazon ma typowe dla Japonii wzornictwo. Grubo nakładane wzory geometryczno-floralne i malowane sceny ogrodowe z nieodłączną dla tego kraju górą Fudżi i drzewkiem kwitnącej wiśni w tle.

W grobowcach znaleziono ceramiczne figury reprezentujące szeroki wachlarz postaci przewijających się przez cesarski dwór, dostojników, perskich kupców, żołnierzy a także rzeźby zwierząt, naczynia ozdobne, pokrycia dachów, wyposażenie domostw.

To przedstawienie Bodhisattwy charakteryzujące się wysoką, szczupłą, wiotką sylwetką, odzianą w zwiewną szatę ze zwisającymi szarfami, z diademem na głowie należy do kanonu przedstawień tego bóstwa.

Talerz jest doskonałej jakości. Także strona artystyczna przedstawienia skłania do podziwu dla kunsztu chińskich artystów.

Rzeźba wygląda bardzo prymitywnie ale zapewniam, że kilkadziesiąt innych, także wykonanych z materiału wulkanicznego, które oglądałem w internecie, były zrobione niemal identycznie.

To stara profesja, głęboko zakorzeniona w japońskiej tradycji. Polega na swobodnym nurkowaniu, kobiety schodzą pod wodę na jednym oddechu nawet na głębokość 20 metrów w poszukiwaniu słuchotek, jadalnych wodorostów i ślimaków abalone uważanych w Azji za morskie trufle