Sprzedane

Kształty Venus wiążą się z ideą płodności, możliwością nakarmienia i wychowania potomstwa. Podobne przedstawienia odnajdujemy także dziś w afrykańskiej sztuce plemiennej.

Czasem rzeźby komainu mają w parze jeden zamkniętą, drugi otwartą paszczę. Ten z otwartą paszczą symbolicznie wymawia pierwszą literę alfabetu, z zamkniętym pyskiem ostatnią. Ma to oznaczać początek i koniec wszystkich rzeczy.

Badia często jest uważany za najważniejszego hiszpańskiego rzeźbiarza jeśli chodzi o małe formy z brązu.

Jego zadaniem jest opiekować się pozostającymi przy życiu członkami rodziny.

Skrzynka, którą oferuję jest stara. Osobiście stawiam na XVIII wiek. I najbardziej przypomina mi rodzajem malatury wyroby z Kantonu, prowincji, która dużo swej artystycznej produkcji wykonywała z myślą o eksporcie.

Zielona glazura rozpowszechniła się w dynastii Han a więc jeszcze przed naszą erą, kiedy to, do barwienia glazury oprócz tlenków ołowiu zaczęto dodawać tlenki miedzi. Wrócono do tej techniki barwienia w okresie dynastii Yuan, przynajmniej można tak sądzić po ilości zachowanych przedmiotów.

Powszechność relikwiarzy zaczyna się od relikwiarzy wytwarzanych w Limoges. Te osobiście uznaję za najpiękniejsze. Są to relikwiarze skrzynkowe zdobione emalią i płaskorzeźbami ze scenami nawiązującymi do życia świętego, na którego szczątki skrzynka była przeznaczona.

Rzeźby Luba charakteryzują się stylistyczną spójnością. Oprócz przedstawienia samej postaci ważny jest rytm rzeźby, powtarzalność prowadzonych w przestrzeni rzeźby linii. Ma się wrażenie że zamysł artystyczny dominuje nad odzwierciedleniem materii, choć pokazanie plemiennych skaryfikacji, fryzury świadczącej o społecznej pozycji jest istotnym elementem rzeźb Luba.

To co oferuję to zapewne tylko ocalały fragment maski Ko Jo. Początkowo sądziłem, że mam do czynienia z maską okina charakteryzującą się ruchomą dolną szczęką ale tradycyjna maska Ko Jo zawsze jest pełna. Zresztą nie będę udawał eksperta. Nie mam wystarczającej wiedzy na temat teatralnych masek japońskich. Na dodatek podejrzewam, że maska na odwrocie jest precyzyjnie opisana. Mnie zachwyciła jej ekspresja i to, że według mnie jest naprawdę stara.

W niektórych plemionach, duże wykonane z brązu fajki były częścią regaliów władcy. Wydobywano je ze skarbca przy okazji ceremonii będących świętem całego plemienia. Fajka bywała królewskim prezentem dla dostojników, którym władca chciał okazać swą łaskę i uznanie.

 ta fajka pozostaje niezmienna. Najstarsza, którą spotkałem, datowana na rok 1900 i ta pochodząca z końca XX wieku były identyczne. Nigdzie nie znalazłem opisu sytuacji w jakich była używana. Wydaje się, że ma charakter czysto rytualny czym różni się od wielu afrykańskich fajek, które pełniły funkcje prestiżowe, były symbolem władzy i bogactwa.

Maska, którą oferuję przedstawia dzika. Oczywiście, nie byłem na tyle mądry aby samemu maskę rozpoznać i nazwać. Wiem to teraz bo widziałem kilka podobnych opisanych przez ekspertów.