Sprzedane

Zdeformowane, wyolbrzymione szczęki, ponad naturalnej wielkości zęby, każą nam myśleć raczej o pop kulturowym King Kongu niż realnie żyjącym zwierzęciu.

Wśród ludów Afryki powszechna jest wiara w komunikację między światem żywych i umarłych. Zmarłych reprezentują ich duchy „bakisi”. Pośrednictwem między ludźmi a bakisi zajmują się wróżbici, znachorzy, uzdrowiciele „banganga”. Czynią to wykorzystując magiczną substancję „bilonga”. Bilonga ma bardzo zróżnicowany skład. Może t być ziemia z grobów, koryta rzeki, glina, pazury i kości zwierząt, owoce i nasiona wybranych roślin, węgiel drzewny, grzyby, biała glinka, czerwona ochra.

Nagi mężczyzna z potężną brodą i odsłoniętymi genitaliami. Postacie brodatych Ajunów opisał Bronisław Piłsudski, żyjący wśród nich podczas zesłania na Sachalin. Ale nie znalazłem w sztuce Ajunów niczego choć trochę podobnego.

 Moim zdaniem Chodar był doskonałym obserwatorem swojego otoczenia i przy pomocy minimalnych środków potrafił oddać coś więcej niż tylko fizyczny wizerunek. Jest w jego rzeźbach psychologiczna niemal głębia.

Wierzę, że trafnie odczytałem zamiar artysty, opisując rzeźbę jako piękną kobietę o blond włosach. Taką słowiańską dziewoję obnoszącą się ze swoją urodą i bogatym strojem na wiejskich imprezach. Być może Chodar wyrzeźbił jakąś postać historyczną, będę się jednak nadal upierał, że pochodzi z kręgu siermiężnej słowiańszczyzny.

Rzeźba przedstawia chińską listonoszkę dostarczającą przesyłki na rowerze. Istnienia roweru bardziej trzeba się domyślać niż go rzeczywiście widać.

Jego domeną jest rzeźba. W każdej postaci. Tworzy w brązie, marmurze, drewnie, nie obce są mu tworzywa sztuczne. Projektuje i realizuje praktycznie wszystko od medali, tablic pamiątkowych, statuetek do olbrzymich rzeźb plenerowych. Bierze udział w wielu konkursach często zakończonych sukcesem i realizacją. Można powiedzieć, że jak jest rzecz do zrobienia to Sławomir Micek ją projektuje i wykonuje. Bez duchowych rozterek i rozważań o sztuce pisanej z wielkiej litery.

Podobne drzwi rzadko pojawiają się w sprzedaży. W Polsce są ewenementem. Zwykle są opisywane jako drzwi do domu modlitw Dajaków, w którym wszystkie  klany miały swą reprezentację, i w którym odbywały się wszystkie ważne uroczystości. Do domu modlitw kobiety miały wstęp tylko w wyjątkowych wypadkach.

 Temu zapewne służył, ujawniający swą moc w ręku szamana, oferowany w moim sklepie dzwonek.

Tworzone współcześnie, czy w drugiej połowie XX wieku przedmioty mimo iż są wykonywane zgodnie ze starą technologią mają charakter dekoracyjny i przeznaczone są głownie dla turystów. Są charakterystyczne głównie za sprawą zdecydowanych zestawień kolorystycznych. Bazą dla tych rzeźb i przedmiotów jest drewno i rzadziej terakota lub wypalona glina.

W tej urzekły mnie kobiece szerokie biodra. Osobiście odbieram erotyczne niemal fluidy płynące z tej postaci. Zachwyca mnie konsekwencja krzywizn i łuków tworzących kobiecą sylwetkę.

Kolejna rzeźba Kazimierza Rafalika w moim sklepie. Rzeźbę kupiłem na Jarmarku Dominikańskim. Lubię kobiety formowane przez tego rzeźbiarza. Jego poszukiwania proporcji kobiecego ciała, balans między erotyką a prostotą formy. Lubię plastyczność jego rzeźb to jak się zmieniają w zależności od pozycji obserwatora niosąc niespodzianki.