Sprzedane

 Sztuka rzeźbienia „whakairo” była dla niepiśmiennych Maorysów rodzajem kroniki. Za pomocą dłuta opisywano ważne wydarzenia, portretowano przodków, wojowników, tworzono sylwetki bogów. Maorysi wierzyli, że wyrzeźbione w drewnie postacie mogą się ze sobą porozumiewać.

 Jeśli jest to, jak przyjmuję fetysz, substancję zawierającą magiczną moc umieszczano w skrytkach wbudowanych w brzuch rzeźby. Przy dokładnych oględzinach mojej rzeźby widać, że zachowała się tylko część wystającej z brzucha rurki.

 Mnie osobiście kojarzy się z modelką stojącą przed gronem modelujących jej ciało studentów bądź raczej stojącą w pracowni doświadczonego mistrza bo nie ma w tej rzeźbie cienia studenckiej nieporadności.

Obejrzałem wiele jego rzeźb. Ma własny, autorski, rozpoznawalny styl. Dla mnie to połączenie kubizmu z dekoracyjnością stylu Art Deco.

Gdybym miał jednym słowem określić twórczość Węgiełka rzekłbym, że jest radosna. Jego anioły są zawsze pyzate, rumiane i uśmiechnięte. Świątki pogodne i kolorowe.

 Ekspresyjny, przerysowany wyraz twarzy Chrystusa jest celem mającym uświadomić odbiorcy dramat „męki pańskiej”.

 Rzeźba zmienia się w barwną plamę z zacierającymi się granicami kolorów. Bliżej temu dziełu do abstrakcyjnego obrazu niż odwzorowania domowego Mruczka.

Figurki przedstawiające boksera we wszystkich możliwych pozach robiono ze wszystkich możliwych materiałów zarówno w Europie jak i w Azji.

Hamsa symbolizuje doskonałą jedność i równowagę w życiu. Ponadto jest symbolem mądrości, rozwagi, umiejętności rozdzielenia dobra i zła, kontroli nad oddechem, który wyznacza przecież długość naszego życia.

 Charakteryzuje je gładka powierzchnia, zrównoważone proporcje, zaokrąglenia i symetria.

Stojąca na ugiętych nogach postać strażnika sugerowała czujność, napięcie, gotowość podjęcia natychmiastowych działań w obronie relikwii. Odsłonięte zęby miały zadanie odstraszyć intruzów, głównie złe moce.

Generalnie Tiki wśród wszystkich kultur polinezyjskich jest emanacją boskich przodków. Często jego przedstawienia służą do oznaczania granic miejsc uznawanych za święte.