Białe maski są pięknym, ucieleśnionym żeńskim przodkiem, niosącym ludziom żyjącym na ziemi radość i zabawę. Używają ich mężczyźni ubrani w stroje z rafii, szczelnie zakrywające całe ciało

Wszystkie te przejęte od białego człowieka atrybuty, miały podkreślać nową sytuację w jakiej znaleźli się bogaci, rdzenni mieszkańcy Afryki. Nowe elity neokolonialnego społeczeństwa.

Według wierzeń choroba jest wynikiem gniewu i niezadowolenia duchów przodków. Uzdrowiciel miał za zadanie je przebłagać. Substancja zawarta w tykwie, będąca zwykle mieszanką leczniczych ziół wspomagała jego działanie.

Te łyżki stanowią odrębną kategorią kolekcjonerską. Bywa, że na światowych aukcjach ze sztuką afrykańską osiągają zaskakująco wysokie ceny.

Ten prosty przyrząd, w gruncie rzeczy po prostu szpula na nici, otrzymał rangę rzeźby kultowej, której należny był szacunek.

 Dodatkowo na ramionach postaci pojawia się znak „V” czyli stopień sierżanta. Być może jest to podoficer dowodzący lokalnym oddziałem tubylców. Tak czy inaczej rzeźba odzwierciedla symbol władzy. Jest to stały, charakterystyczny element rzeźby kolonialnej.

 Maska jest skrajnie prymitywna, jej głównymi cechami są funkcjonalność, ekspresja i znaczenie sakralne.