Sprzedane

Wisznu przybiera postać czterorękiego mężczyzny, dzierży w nich konchę, lotos, maczugę i dysk.

Rzeźbę demona czy może ducha przodka przypisałem rzeźbiarzom ludu Asmat  trochę intuicyjnie. Po części zdecydował kolor po części metoda eliminacji. Ta rzeźba nie pasowała mi do żadnej innej grupy etnicznej.

Święty Franciszek przedstawiony jest z atrybutem najczęściej używanym w plebejskim odbiorze świętego. Ze zwierzętami, konkretnie ptakami co podkreśla jego stosunek do zwierząt traktowanych jako nasi „bracia mniejsi”. Na dawnej polskiej wsi było to przesłanie szczególnie ważne.

 Otóż, z wazonów, nadal przecież dość kosztownych, robiono przedmioty użytkowe. Najczęściej lampy. Początkowo naftowe, potem elektryczne. Wazon, który oferuję, stanowił podstawę lampy elektrycznej.

Przeznaczenie naczynia nie jest dla mnie do końca jasne. Nigdzie nie znalazłem rozstrzygającego tej kwestii opisu. Najprawdopodobniej jest to rodzaj lampki oliwnej.

Maska jest dość prymitywnie wykonana co moim zdaniem potwierdza jej autentyczność. Nikt tu nie zabiegał o uznanie w oczach białego turysty a mimo to zawiera wszystkie najważniejsze cechy masek Eket.

Spojrzeniem pogodnego zadowolonego z siebie człowieka, spełnionego artysty.

 Na pierwszy rzut oka wygląda jak dziecięca nieudolna próba ulepienia ludzika z plasteliny. Myślę jednak, że jest akurat odwrotnie.

Ryba służyła jako kadzielnica. Palone wewnątrz niej zioła były rodzajem ofiary mającej zapewnić przychylność bogów.

 W rzeźbie kolonialnej miecz zastąpiła teczka, biżuterię zegarek, skaryfikację garnitur i krawat.

Wszystkie te przejęte od białego człowieka atrybuty, miały podkreślać nową sytuację w jakiej znaleźli się bogaci, rdzenni mieszkańcy Afryki. Nowe elity neokolonialnego społeczeństwa.

 Co ciekawe antylopa zaliczana jest do duchów wody ponieważ doskonale pływa. Wystający wówczas z wody łeb zwierzęcia przypomina ceremonialny taniec, podczas którego tancerze brodzą w wodzie, nieraz zanurzeni po szyję z maskami ponad wodą.