Strona główna

Nie chcę powiedzieć, że nieduży wazonik, który oferuję jest potomkiem japońskiej katany. Chciałem tylko zwrócić uwagę jak długą tradycję ma ten sposób zdobienia metalu.

Pierwsze okimono powstawały z kości słoniowej. Pod koniec XX wieku dekoracyjne figurki zaczęto robić także z brązu. Były cyzelowane, zdobione rytowanym wzorem, czasem zdobiono je innym rodzajem metalu.

Podobne znajdywano w grobach chińskich dostojników. Zostawiano w nich ziarno, wino, okruchy jedzenia aby mogły służyć zmarłym w zaświatach. W Japonii służą do składania ofiar w domowych sanktuariach poświęconych zmarłym przodkom.

Zaletą naczynia jest mnogość dekoracji, snująca się wokół brzuśca opowieść o bitwie z udziałem smoka, który jest dominującym motywem ozdobnym. Zaletą naczynia jest także jego niepowtarzalność.

Madonna, którą oferuję, przypomina mi rzeźby romańskie. Stąd zapewne pochodziła inspiracja artysty, który już w wieku dojrzałym twierdził, że czas spędzony w katolickiej szkole był najpiękniejszym, najbardziej inspirującym okresem w jego życiu.

Sądzę, że przedmiot powstał w XX wieku mimo, że wytwórca zrobił wszystko aby zasugerować, że rzecz pochodzi z początków okresu Qing a wiec jest z XVII-XVIII wieku. Co ciekawe na te zabiegi nabrała się sztuczna inteligencja wyposażona w wiedzę eksperta w dziedzinie sztuki azjatyckiej.

Rzeźba w pełni oddaje wizerunek jaki Marszałek Józef Piłsudski konsekwentnie, przez lata, budował wokół swojej postaci. Skromna poza, maciejówka, prosta strzelecka kurtka bez odznaczeń i dystynkcji, jedynie szabla, atrybut obrońcy ojczyzny ma ponad naturalny wymiar.

 Niemniej uważam, że rzeźba jest interesująca bez względu na miejsce jej powstania. Można postawić ją bez wstydu wśród kolekcji dobrych brązów animalistycznych.

Gdyby dało się pochodzenie urny, bo myślę, że jest to rodzaj urny, określić w demokratycznym głosowaniu to vox populi wybrałby Afrykę Północną. Wpisałem tak w tytule bo nie mam innego, zweryfikowanego pomysłu, choć moja intuicja skłania się raczej ku Azji.

. Środki użyte w dekoracji miseczki są najprostsze z możliwych, takie, które pojawiają się w wielu kulturach świata. Wydaje się że wzór na naczyniu jest inspirowany sztuką islamu a ten jest w Afryce powszechnie obecny,

Znacznie rzadziej eksponuje się w tych łyżkach postacie zwierząt. Prawdę powiedziawszy nie znalazłem ani jednej z hipopotamem. Trudno mi więc przypisać łyżke do konkretnej społeczności. Podejrzewam, że chodzi tu o totem będący symbolem klanu funkcjonującego w ramach konkretnego plemienia. Nie wykluczam też niestety, że to tylko przejaw kreatywności afrykańskiego rzemieślnika tworzącego przedmioty na rynek komercyjny.

Gdzieś w literaturze znalazłem wzmiankę, że kubki wykorzystywano w czasie procesów sądowych w próbie trucizny. Jeżeli podejrzany wypił zatrute wino i zwymiotował był niewinny. Jeśli umarł potwierdzało to jego winę.