Strona główna

Trudno odnaleźć w tym, wpisanym w bryłę, kubistycznym popiersiu mężczyzny, cechy typowe dla Afryki. Może jedynie szata, sugerująca powłóczystość i liczne zawoje przywodzi na myśl tradycyjny strój mieszkańców tego kontynentu.

Najwyższą karę można ponieść za morderstwo, cudzołóstwo, złamanie tajemnicy otaczającej Lilwa. Dodatkową karą jest pochowanie złoczyńcy w nieoznakowanym grobie poza miejscem tradycyjnych pochówków.

 Artysta bardziej pozwala pracować naszej wyobraźni niż dokumentuje akt miłosny. Patrząc na tę rzeźbę możemy, a przynajmniej ja mogę, odczuć emocjonalne napięcie miedzy tą parą.

W swej twórczości Szubski był przede wszystkim bezpretensjonalny. Przez 10 lat powstawał cykl „Oblicza”. Portretował okolicznych mieszkańców, przyjaciół, charakterystyczne twarze i typy ludzkie. Pracował korzystając z własnych technik, mieszając metal, drewno, tkaninę, farby, akryl, żywicę. Miał dystans do własnej sztuki. Nie unikał groteski, żartu.

Podziwiam sposób modelowania postaci, piękną, wyrazistą twarz mężczyzny, z której mimo niewielkich wymiarów rzeźby, odczytuję powagę i szlachetność. Nie zmienia tego fakt, że mężczyzna jest nagi a więc w domyśle ubogi.

Także wpływy Luba sprawiły, że Tabwa zacgur i masek, wytwarzać przedmioty podnoszące prestiż dostojników plemiennych: taborety, grzebienie, łyżki i berła. Podgłówek, który oferuję jest przykładem takiej sztuki.

Artysta całkiem zgrabnie przetransformował dziewiętnastowiecznego anioła w kubistyczną, nowoczesną formę. R. Rola pogodził ogień i wodę. W dynamicznym, zgeometryzowanym przedstawieniu zawarł także smutek, nostalgię i tęsknotę za minionym. Drewno, jego ciepło wydaje się być w tym przypadku idealnym materiałem.

Trzeba też uczciwie powiedzieć, że ten model portretowania kobiety jest obecny w sztuce popularnej, której głównym celem jest komercja.

Wazon, który oferuję pochodzi z Persji. Sądzę, że jest XIX-wieczny, później produkcja przedmiotów z papier mache przestała być opłacalna. Jest misternie malowany. Głównym motywem jest składanie hołdu i daniny władcy, przedstawione w trzech rozbudowanych scenach. Nie do końca rozumiem ich symbolikę mogę tylko podziwiać kunszt malarski. Szczególnie ujmują mnie, będące tłem, sceny polowania.

Na podstawie oferowanych na aukcji przedmiotów można sądzić, że Makowski był, bądź nadal jest profesjonalnym artystą. Ciekawym, o wszechstronnych zainteresowaniach, zarówno jeśli chodzi o tematy prac jak i materiały z jakich powstały. Makowski tworzył w drewnie, metalu, kamieniu i gipsie. Zarówno rzeczy realistyczne jak i kompletnie abstrakcyjne.

Na podstawie oferowanych na aukcji przedmiotów można sądzić, że Makowski był, bądź nadal jest profesjonalnym artystą. Ciekawym, o wszechstronnych zainteresowaniach, zarówno jeśli chodzi o tematy prac jak i materiały z jakich powstały. Makowski tworzył w drewnie, metalu, kamieniu i gipsie. Zarówno rzeczy realistyczne jak i kompletnie abstrakcyjne.

Osobiście jestem przekonany, że autor rzeźby należy, bądź wkrótce się znajdzie w pierwszej lidze europejskich rzeźbiarzy. Swobodny sposób modelowania sylwetki ludzkiej, operowanie skrótem, symbolem, znakiem pokazuje prawdziwego mistrza rzeźbiarskiej profesji. Rzeźba jest nowoczesna. Nie tylko jeśli chodzi o jej formę. Jest także nowoczesna w sposobie przedstawienia rodziny. Dalekim od tradycyjnego, patriarchalnego wzorca. Sprawia to ruchoma postać dziecka, świetnie układająca się w ramionach zarówno mamy jak i taty. Mało tego, dziecko jest kapryśne i wyciągniętymi ramionami potrafi wskazać osobę, z którą akurat ma ochotę przebywać.