Także temat rzeźby pozostaje zagadką. Lew i koń jest łatwo rozpoznawalny, przy czym lew przedstawiony jest w bardzo archaicznej formie. Pytania budzi ukazana w dziwnym anatomicznie ruchu postać. Być może jest to anioł.

Rzeźby obu są stylistycznie nie do odróżnienia. Gdyby nie literka „S” w podpisie byłbym przekonany, że mam do czynienia z rzeźbą Michała Prokopiuka. Jego rzeźby pojawiają się w sprzedaży dość często ze stabilnymi, zaskakująco wysokimi cenami. Rzeźb Sławomira Prokopiuka nie spotkałem.

Z organizacją United Buddy Bears związany jest sklep oferujący misie w trzech rozmiarach, projektowane przez znanych artystów. Część pieniędzy ze sprzedaży trafia do potrzebujących dzieci.

 Patrząc na rzeźbę niemal słyszę gwar rozmów uczestników kolacji. Niewiele tu, według mnie, religijnej powagi i podniosłego nastroju. W spotkaniu przy zastawionym stole biorą udział postacie z „krwi i kości”. Dopiero później religijna doktryna i historia uczyni z nich Apostołów.

Osobiście stawiam jednak na Afrykę. Afrykę Południową. To prawdziwe zagłębie współczesnej, nowoczesnej rzeźby.

Rzeźba nawiązuje do starożytnej sztuki greckiej, może rzymskiej. Przypomina fragment muralu z przedstawioną sceną erotyczną. Scena erotyczna to może zbyt wiele powiedziane bowiem bardziej musimy się jej domyślać niż rzeczywiście ją widzimy.

Ta praca automatycznie przywołała we mnie skojarzenia z wzornictwem ćmielowskich figurek. Pomyślałem, że idzie nawet dalej, jest bardziej nowoczesna.