Myślę, że rzeźba powstała w połowie XX wieku w prowincjonalnym warsztacie. Bliżej jej do tradycji sztuki ludowej niż warsztatów wielkich mistrzów choć trudno jej odmówić piękna.

Zgodnie z drugim znaczeniem chińskiego słowa sprzedaję raczej ideę, wyobrażenie wspaniałości tej rzeźby z czasu jej powstania. To co się zachowało pozwala sądzić, że była dynamiczna i przedstawiała słonia w ozdobnej uprzęży, której resztki widać do dziś. Zwierzę miało zapewne uniesioną w górę trąbę i znajdowało się w ruchu może w biegu. Ale to tylko wyobrażenia.

W tej rzeźbie urzekło mnie to co wielu uznało by za wadę. Jej prymitywizm, szczególnie widoczny w sposobie opracowania twarzy czy rąk. Dodaje to rzeźbie autentyzmu. Artysta-rzemieślnik wykonał figurę tak jak zrobił to jego przodek dwa tysiące lat temu.

W niewielkich naczyniach wykorzystywaną całą sztukę zdobniczą dostępną Persom. Powstawały miniaturowe cuda będące kwintesencją tej sztuki.

 Zwykle przedstawiał rozbudowaną scenę figuralną z udziałem ludzi i zwierząt. Dla historyków odnajdowane cylindry i same wyciski są kopalnią wiadomości o codziennym życiu, obyczajach i wierzeniach dawnych cywilizacji.

 Artysta bardziej pozwala pracować naszej wyobraźni niż dokumentuje akt miłosny. Patrząc na tę rzeźbę możemy, a przynajmniej ja mogę, odczuć emocjonalne napięcie miedzy tą parą.

Wazon, który oferuję pochodzi z Persji. Sądzę, że jest XIX-wieczny, później produkcja przedmiotów z papier mache przestała być opłacalna. Jest misternie malowany. Głównym motywem jest składanie hołdu i daniny władcy, przedstawione w trzech rozbudowanych scenach. Nie do końca rozumiem ich symbolikę mogę tylko podziwiać kunszt malarski. Szczególnie ujmują mnie, będące tłem, sceny polowania.

Sądzę, że rzeźba miała charakter użytkowy. Być może w pojemniku, który tworzą ogon i skrzydła składano ofiary. Zagadką są stożkowe wypustki po bokach ptaka. Anatomia gęsi czy też łabędzia w niczym ich nie uzasadnia, tym bardziej, że rzeźba bardzo realistycznie oddaje sylwetkę ptaka.

Rzeźba co prawda wywodzi się z folkloru i chińskich wierzeń ludowych ale jej pierwowzorem był żyjący w X wieku ekscentryczny mnich Qieci. Wesoły i pełen humoru wyróżniał się stylem życia wśród ówczesnych buddyjskich mnichów.

We współczesnym, popularnym przekazie Liu Hai z trójnożną ropuchą traktowany jest jak talizman zapewniający powodzenie w przedsięwzięciach biznesowych.

Wenchang Wang uważany jest za boga kultury i literatury. Jest patronem studentów, uczonych i pisarzy. Według wierzeń ludowych (także współczesnych) jest pomocny przy wszelkiego rodzaju egzaminach, bywa remedium na niemoc twórczą.

Rzeźba została wykonana jak sądzę w XIX wieku. Jej jakość nie rzuca na kolana ale mieści się w standardzie tego typu rzeźb. Były przeznaczone do domowego zacisza, miały znaczenie tylko dla domowników, nie wystawiano ich na widok publiczny.