Sprzedane

Podobne rzeźby zwykle są związane z kultem przodków. Przedstawiają przodka. Mają za zadanie wchłonąć ducha przodka i stać się medium w komunikacji między żywymi a zmarłymi. Można się do nich modlić aby uzyskać ochronę lub korzyści. Bo duchy przodków zaniosą te prośby do bóstw i bogów zamieszkujących wszechświat.

Naczynie służyło do przechowywania wonności, leczniczych mikstur czy może nawet do popularnych w Azji używek. Jest wykonane z brązu bądź mosiądzu i srebrzone.

Rzeźba powstała w duchu modernizmu, który w rzeźbie zapoczątkował Auguste Rodin. Jest prosta, unika szczegółów, zostawia pole dla wyobraźni odbiorcy.

Patrząc na rzeźbę odnoszę wrażenie, że jestem świadkiem zmagań, pożerania się nawzajem przez poszczególne elementy rzeźby.

Wydaje się, że praca pedagogiczna dominuje nad jej twórczością autorską choć wiele jej prac pojawia się w pejzażu miejskim Paryża i innych francuskich miast.

W tej rzeźbie urzekło mnie to co wielu uznało by za wadę. Jej prymitywizm, szczególnie widoczny w sposobie opracowania twarzy czy rąk. Dodaje to rzeźbie autentyzmu. Artysta-rzemieślnik wykonał figurę tak jak zrobił to jego przodek dwa tysiące lat temu.

W czasach nowożytnych do popularności naczyń zrobionych z tykwy przyczynili się jezuici. Rozpowszechniali przejęty od Indian zwyczaj picia yerba mate, zwanej herbatą jezuitów.