Sprzedane

Jewgienij Karcyganow w Związku Radzieckim odniósł sukces. Był uznanym mistrzem akwareli. Żadna poważna wystawa krajowa poświęcona tej technice nie mogła się obejść bez jego prac.

Jedyne przedstawienie bodhisattwy Awalokiteswary w postaci żeńskiej. W chińskich wierzeniach ludowych bogini sprzyjająca płodności.

 W latach dwudziestych zajął się portretem. Stworzył własny, nieco manierystyczny styl przedstawiania kobiet. Malował bardzo szczupłe, wiotkie sylwetki, pełne sexapilu. Był portrecistą rozchwytywanym przez kręgi arystokratyczne i artystyczne. Namalował ponad 3000 portretów kobiet. Projektował kreacje dla znanych domów mody.

 Malował ludzkie postacie, które jego wyobraźnia dekomponowała, przetwarzała w zjawy, niemal duchy. W moim przekonaniu nie zawsze przyjazne.

Malował ludzkie postacie, które jego wyobraźnia dekomponowała, przetwarzała w zjawy, niemal duchy. W moim przekonaniu nie zawsze przyjazne.

 Dzwonki w stowarzyszeniu były używane podczas ceremonii zaprzysiężenia nowych członków. Ich głos przywoływał duchy przodków, które wzywały nowo wstępujących do zachowania absolutnej tajemnicy w sprawach stowarzyszenia.

W dziełach Marie-Madeleine Gautier skrzydła nie są w żaden sposób związane z „anielskością”, z religijnym wymiarem sztuki. Oznaczają duchowość, wolność, zdolność człowieka do wyzwolenia się z ograniczeń własnego ciała.

Sylwetka Ikara zbudowana kilkoma ukośnymi płaszczyznami jest ekspresyjna i zarazem tkwi w bezruchu ostatecznego końca. Przemawia do mnie także przemyślana faktura rzeźby.

Lwy w Chinach występują w parach, samiec trzyma przednią łapę na kuli, samica zwykle opiekuje się szczenięciem. Przedstawienie lwiątka z czasem zostało bardzo uproszczone. Wiązało się to z olbrzymim popytem na te rzeźby. Ostatecznie w wielu rzeźbach ewoluowało w stronę bliżej niezidentyfikowanej formy.

Obejrzałem wiele jego rzeźb. Ma własny, autorski, rozpoznawalny styl. Dla mnie to połączenie kubizmu z dekoracyjnością stylu Art Deco.

Wyszukiwarki znalazły taką rzeźbę na hiszpańskojęzycznych portalach sprzedażowych. Opisy wskazywały, że jest to aztecki bożek płodności.

Sama nazywa swą sztukę absurdalną, sposobem na oswojenie i organizację przestrzeni. Jej „dzieła” często powstają z rzeczy znalezionych na śmietniku, nikomu niepotrzebnych. Zderza je ze sobą nadając im zupełnie nowe znaczenia. Tworzy kolaże i asamblaże żeby trzymać się fachowych terminów.