Strona główna

Gdybym miał jednym słowem określić rzeźby z brązu, które także są istotną częścią twórczości artysty, powiedziałbym, że są subtelne. To figuratywne rzeźby, nawiązujące do tradycji rzeźby XIX-wiecznej i jednocześnie czasem z nią polemizujące.

W tej rzeźbie artysta daje człowiekowi szansę. Proporcje są zmienione na jego korzyść. Uczynił go równie potężnym co atakujące go zwierze. Nie jest do końca pewne jakim wynikiem zakończy się walka choć osobiście nie obstawiłbym nawet remisu.

Musiały budzić respekt bo były strażnikami sprawiedliwości, pojawiały się w nadzwyczajnych okolicznościach, miały pokonać zło choć same reprezentowały świat złowrogich duchów.

 Widać, że przenoszenie ciężarów na ramieniu jest jego stałym zajęciem. Wskazuje na to zrolowany pled chroniący barki mężczyzny, jego sylwetka i robotniczy strój.

Rzeźba została wykonana jak sądzę w XIX wieku. Jej jakość nie rzuca na kolana ale mieści się w standardzie tego typu rzeźb. Były przeznaczone do domowego zacisza, miały znaczenie tylko dla domowników, nie wystawiano ich na widok publiczny.

 Mimo to cenię upór i konsekwencję z jaką Picz tworzy kolejne przenikające się kręgi. Jak w ramach ograniczeń, które sam sobie narzucił, stara się być twórczy, jak wykorzystuje zupełnie nowe techniki malarskie, myślę tu farbach fluorescencyjnych oglądanych w świetle ultrafioletowym.

Tutaj Sekuła raczej odtwarza niż tworzy choć wszystko co powstaje ma jego indywidualny charakter. Religijność, mistyka, pielgrzymki inspirują jego twórczość.

Nie znalazłem odpowiednika oferowanego przedmiotu. Prawdopodobnie jest to rodzaj niewielkiego ołtarzyka, na którym składano ofiary lub po prostu podstawa pod inną plemienną rzeźbę. Bez wątpienia rzecz jest stara.

Te wyroby, biorące swą nazwę od stolicy japońskiej prowincji, w której były produkowane, przeznaczone były na rynek amerykański. Rzecz firmował Sears, handlowy potentat, który rozprowadzał te wyroby poprzez katalog wysyłkowy i sieć dynamicznie rozwijających w latach dwudziestych nowoczesnych domów handlowych. Oferta katalogów Sersa skierowana była głównie na prowincję, do rolniczych stanów USA.

Dziś wiem o nim więcej. Wiem, że przedwczesna śmierć zabrała prawdziwego Artystę. Był bezkompromisowy jeśli chodziło o własną twórczość. Nie szukał nowinek, nie ulegał modzie, nie dążył do łatwego komercyjnego sukcesu. Po tysiąckroć ustawiał naczynia, owoce, zwykłe przedmioty na płótnach swoich obrazów tworząc martwe natury, balansując między kolorem i kreską. Z niezwykłą pracowitością i pokorą tworzył dzieło malarskie.

Na nieco więcej pozwalał sobie w swoich rysunkach. Powstawały szybko, pośpiesznie. Kreska tworzyła kontury postaci by zaraz je zgubić i zamazać. Myślę, że zaczynając rysunek, artysta nie miał pojęcia „czym to się skończy”. Nieodmiennie w jego rysunkach pojawiała się postać ludzka wyposażana w rozmaite atrybuty. One ją określały i decydowały kim jest.

 W latach dwudziestych zajął się portretem. Stworzył własny, nieco manierystyczny styl przedstawiania kobiet. Malował bardzo szczupłe, wiotkie sylwetki, pełne sexapilu. Był portrecistą rozchwytywanym przez kręgi arystokratyczne i artystyczne. Namalował ponad 3000 portretów kobiet. Projektował kreacje dla znanych domów mody.