Strona główna

Autorką rzeźby jest Anna Blauth. Absolwentka wydziału Wzornictwa warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Artystka dba o swoją prywatność. W sieci dostępne są jedynie małe formy malarskie, realizowane techniką własną i biżuteria. Na tej znam się mniej. Okiem laika patrząc jej projekty cechuje zwiewność, nietypowa materia z jakiej powstają i niczym nie skrępowana fantazja.

Czarownik Nganga wyposaża rzeźbę w Bajimba, przedmioty mocy. To mogą być kości zwierząt, pióra, krew, wstążki, koraliki,tkaniny, gwoździe, kawałki metalu. To one decydują o sile fetysza. Mogą zapewnić potomstwo, finansowy sukces, pokonać wroga, chronić przed złym urokiem. To nie sama rzeźba ma znaczenie a to w co została wyposażona.

Ale ta rzeźba ze sztuką plemienną niewiele ma wspólnego. To jedynie wspaniała, autorska próba przedstawienia fragmentu dawnej afrykańskiej rzeczywistości.

Maska przedstawia jak sądzę głowę czy raczej czaszkę małpy. Niestety nie znalazłem wśród wielu przeglądanych masek takiej samej. W formie przypomina nieco maskę citipati, maskę małpy z Himalajów, używaną w buddyjskich tańcach śmierci, przechowywaną w domach dla ich ochrony.

Z zamierzenia maski mają budzić niepokój a nawet przerażenie, głównie wśród wrogów. W jednym z opracowań znalazłem informację, że maski Guere powstawały pod wpływem snów, w których ich twórców odwiedzały duchy przodków. Znajomość lasów, przy których Guere mieszkali jest o tyle istotna, ponieważ do aktywacji masek używano leśnych ziół znanych z leczniczych, magicznych właściwości. Mieszano je z farbą nakładaną na maskę.

W tańcu podczas ceremonii Gelede biorą udział pary tancerzy występujących w szczelnych kostiumach zrobionych z kawałków barwnych tkanin. Maski hełmowe wieńczące kostium mają nieraz bardzo rozbudowaną, piętrową formę. Podobnie jak scenariusz trwającego kilka dni festiwalu. Oparty na znanych, rozpoznawalnych wśród Jorubów postaciach, wróżbach i przypowieściach. Tańcom towarzyszą hipnotyzujące dźwięki bębnów.

W tańcu podczas ceremonii Gelede biorą udział pary tancerzy występujących w szczelnych kostiumach zrobionych z kawałków barwnych tkanin. Maski hełmowe wieńczące kostium mają nieraz bardzo rozbudowaną, piętrową formę. Podobnie jak scenariusz trwającego kilka dni festiwalu. Oparty na znanych, rozpoznawalnych wśród Jorubów postaciach, wróżbach i przypowieściach. Tańcom towarzyszą hipnotyzujące dźwięki bębnów.

Postać nagiej kobiety, czy raczej dziewczyny nabierającej dopiero kobiecych kształtów pojawia się w jej twórczości dość często. W przypadku tej rzeźby moje osobiste skojarzenia zmierzają w stronę literatury. „Lolity” Wladimira Nabokowa. Dziewczyny świadomej emocji jakie budzi jej ciało i skrywającej to za pomocą zawstydzenia. Rzeźba jest połączeniem dziewczęcej świeżości i seksapilu.

W przypadku tego wazonu skusiła mnie pewnie delikatna, subtelna malatura. Trochę wyróżniająca się na tle innych zwykle przeładowanych dekoracją chińskich wazonów.

Kobieta i mężczyzna są sobie przeznaczeni zanim się urodzą. Decyduje związek ich duchowych fantomów żyjących w zaświatach.Mąż z zaświatów to blolo bian, żona to blolo bla.

Symbol krzyża czy może raczej plusa. Symbol ten pojawia się w jego malarstwie materystycznym, odnoszącym się do materii, struktur z jakich zbudowany jest wszechświat, kolejnej innowacji, którą Antonie Tapies wprowadził w świat sztuki współczesnej.

Zbiór jest różnorodny. Są Chrystusy wykonane z brązu, mosiądzu, żeliwa, porcelany i drewna. Przedział czasowy w jakim zostały wykonane zawiera się między XVIII a XX wiekiem. Kilka jest naprawdę pięknych, jakość paru nie zachwyca.