Strona główna

Ostatecznie sądzę jednak, że jest to dzieło twórcy nieprofesjonalnego. W moim przekonaniu, decyduje o tym użycie wypalarki, na którą osobiście mam alergię, choć muszę przyznać, że w przypadku tej rzeźby, dała ona wraz z pięćdziesięcioletnią patyną zaskakująco dobre efekty.

Można więc śmiało uznać, że autor rzeźby w swym bezkompromisowym przedstawieniu pierwszej kobiety na Ziemi, nawiązał do pierwotnych, prymitywnych kultur, tworzących sztukę instynktownie.

Cały zestaw 28 lalek powinien być wykonany z jednego drzewa. Kłodę wrzucano do wody i z części wystającej ponad jej powierzchnię robiono lalki, które odgrywały męskie postacie, z części zanurzonej w wodzie pozostałe. Każda marionetka powinna składać się z 17-19 części, poruszanych przez 11-16 sznurków.

Masek używają Ngbaka głównie podczas obrzędów inicjacyjnych. Młodzi członkowie tej społeczności spędzają kilka miesięcy poza wioską przechodząc testy wytrzymałości fizycznej, emocjonalnej i psychicznej, mające wprowadzić ich w dorosłe życie.

Doceniam rzeźby Jana Bąka za ich bezpretensjonalność. Za to, że artysta ani przez moment nie kombinuje. Przedstawia rzeczywistość tak jak pozwalają mu własne umiejętności i własny ogląd świata.

Oczywiście muszę wziąć pod uwagę te opinie. Większość uczestników grupy ma doświadczenie dużo większe niż ja. Ale też nie mogę zgodzić się z opinią, że rzeźba była sztucznie postarzana, zakopana w ziemi, przykryta kurzym łajnem i posypana wapnem. Na pewno nie miało to miejsca.

Ma to związek z opowieścią, według której na Brzoskwiniowym Przyjęciu zorganizowanym przez Królową Matkę Zachodu, Magu podała wino uwarzone z konopi.

Rzeźba przedstawia, jak sądzę, grupę Nieśmiertelnych grających w mandżonga na tarasie przed świątynią. Bóstwa i świątynia są idealnie wkomponowane w otaczającą świątynię roślinność a potem w bryłę bambusowego pnia użytego do wykonania rzeźby.

Te niewielkie stołki były wykorzystywane do prac gospodarskich. Są pochodną koczowniczego stołka podróżnego, wieszanego na ramieniu, zabieranego przez członków plemienia w długie wędrówki.

 Rzeźby te przedstawiają zwykle rdzennych mieszkańców Afryki w europejskich strojach, korkowych hełmach czy mundurach wojsk kolonialnych.

Pełno tu amorów ogłaszających triumf niezidentyfikowanego władcy, głoszących też chwałę Świętego Jerzego, jego zwycięstwo nad smokiem.

Toporek najprawdopodobniej pochodzi z Afryki Zachodniej. Najbardziej przypomina siekierki z Nigerii, społeczności Pende. Oni najczęściej umieszczają ostrze poziomo do kierunku uderzenia.