Strona główna

Pudełko jest wyjątkowe. Z doskonale zakomponowaną sceną zdobiącą jego wieko. Intryguje i odwołuje się poprzez zastosowane środki wyrazu artystycznego do najlepszych zakopiańskich tradycji. Kubizmu, geometrii płaszczyzn, operowania światłocieniem, klarownością zamkniętej kompozycji. 

W swej twórczości Szubski był przede wszystkim bezpretensjonalny. Przez 10 lat powstawał cykl „Oblicza”. Portretował okolicznych mieszkańców, przyjaciół, charakterystyczne twarze i typy ludzkie. Pracował korzystając z własnych technik, mieszając metal, drewno, tkaninę, farby, akryl, żywicę. Miał dystans do własnej sztuki. Nie unikał groteski, żartu.

 Nie zaniedbywał własnej twórczości i zaczął odnosić spore sukcesy. Jeszcze

w Czechosłowacji dostał zaproszenie na Biennale do San Paulo a w roku 1975 Muzeum Guggenheima zorganizowało wystawę jego prac. Do Pragi wrócił dopiero w roku 1997 z dużym dorobkiem artystycznym, w aureoli opozycjonisty.

 Lampa należy do prostych, „ubogich”, z odkrytym zbiornikiem, bez wyraźnego gniazda na knot. Jest tych lamp w sprzedaży dużo mniej.

Margit w młodości odniosła kilka sukcesów. Jej praca została wyróżniona na Światowej Wystawie w Paryżu w roku 1937 potem otrzymała medal na Wystawie Światowej w Nowym Jorku w roku 1939 i wreszcie zdobyła srebrny medal na Światowym Triennale w Mediolanie w roku 1940.

Kult bieri zobowiązuje członków plemienia Fang do pytania o wróżbę przed każdym większym wydarzeniem w życiu wspólnoty, zasiewem, polowaniem, zmianą miejsca pobytu, bitwą, wojną itp. Podczas tej ceremonii, poprzedzonej modlitwą i ucztą, pociera się czaszkę przodka specjalną, sproszkowaną substancją, czasami używa się farby.

Rzeźbę zaliczam do nurtu Art-brut. Uważam, że została wykonana przez autora w sposób spontaniczny, intuicyjny a nie jest wynikiem skomplikowanych przemyśleń profesjonalnego artysty. Ale życie potrafi zaskakiwać. Chętnie przyznam, że się mylę.

Rzeźba, zgodnie zresztą z datą jej powstania, wykonana jest w stylu Art deco. Nie mam co do tego żadnych wątpliwości mimo, że popiersie nie eksponuje jakoś nadmiernie cech tego stylu.

Choć twierdził, że teoretykiem nigdy nie był i do profesury się nie nadaje to jego prace zdają się temu przeczyć. Zawsze początkiem jego prac jest pytanie o właściwości materii z której powstaje nowy byt, indywidualne dzieło sztuki.

 Złoty cielec został po wsze czasy stał się symbolem bałwochwalstwa, fałszywego boga, niezdrowego umiłowania bogactwa.

 Maski czarne pojawiają się gdy ludziom zagraża zło. Mają odwrócić chorobę, nieszczęścia, epidemie, przestępstwa, czary.

Tematem, który przyniósł mu światowy rozgłos była Biafra. Trwająca w Nigerii wojna domowa spowodowała klęskę głodu i śmierć tysięcy niewinnych mieszkańców. Bezpośrednim impulsem do powstania serii rzeźb głownie z brązu było zdjęcie nigeryjskiego dziecka. Artysta objechał z tymi rzeźbami wiele krajów na świecie, dzieląc się swym bólem spowodowanym niesprawiedliwą, niezasłużoną śmiercią. Czytając opracowania spotkałem się ze zdaniem, że cykl ten należy do najwybitniejszych argentyńskich rzeźb wszech czasów.