Niewielkie rzeźby innuickie były rodzajem amuletów mających chronić bądź pomagać w konkretnej sprawie.

 Prymitywne postacie, bez atrybutów wymykają się europejskim i światowym narzędziom poznawczym. Tym bardziej, że plemienne rzeźby  mają wiele zastosowań i znaczeń zależnie od obszaru z jakiego pochodzą.

Maska Ambryn, którą oferuję, najbardziej przypomina maski noszone podczas ceremonii Rom Kon. Członkowie tajnego, męskiego stowarzyszenia wykonują taniec ubrani w kostium z suszonych liści bananów. Wokół maski buduje się stelaż z trzciny, liści i tkanin pozwalający utrzymać ją na głowie. Tancerze reprezentują złe duchy, taniec w rytm bębnów przyśpiesza aż do gwałtownego finału.

Przypuszczam, że maska nawiązuje do kształtu ludzkiej czaszki a więc jest związana z kultem kości przodków.

Procesowi rozdrabniania kawy w mehbash lub mihbay bo tak nazywa się moździerz towarzyszył rytmiczny dźwięk bowiem moździerz jest zarazem rodzajem instrumentu perkusyjnego. Podczas ubijania każdy tworzył własny indywidualny, charakterystyczny rytm.

 Tam zawsze siedzisko było symbolem statusu społecznego. Przypisywano je konkretnym członkom plemienia, wodzowi i plemiennej starszyźnie.

Choć wiele tam komercyjnego badziewia, przeznaczonego na stragany dla turystów to czasem trafiają się perełki. Rzeźby przenoszące prymitywne cechy rzeźby plemiennej, jej spontaniczną autentyczność na współczesny grunt.

Prymitywny, intrygujący, pełen symboliki rysunek pokrywający ścianki naczynia, jest moim zdaniem również autentyczny. Nie ma nic wspólnego z bogatymi, okazałymi dekoracjami tworzonymi pod gusty turystów.

Magię przechowywał w specjalnych naczyniach, zamykanych pokrywami, które wieńczyła postać przodka. Podobna postać występowała na wyciskarkach do limonki i laskach czarownika.

Dziś, wykonane z drewna i obciągnięte skórą antylopy, maski hełmowe w formie głów, są pozostałością tego barbarzyńskiego obrządku. Głowy Ekpe stanowią dość hermetyczny ale bardzo ciekawy wycinek afrykańskiej sztuki plemiennej.

Rzeźba, którą oferuję, należy do wyodrębnionego przez badaczy nurtu sztuki kolonialnej. Ma być odpowiedzią artystów pochodzących z Afryki na kolonizację i kontakt z zachodnią cywilizacją, na traumę niewolnictwa. Rzeźby te przedstawiają zwykle rdzennych mieszkańców Afryki w europejskich strojach, korkowych hełmach czy mundurach wojsk kolonialnych.

Maska Węża, którą oferuję, pierwotnie była związana z Bogiem Deszczu Tolockiem. Dwa splecione, kopulujące w pozycji pionowej węże były symbolem płodności. Zsyłany przez boga Tolocka deszcz zapładniał, według wierzeń, ziemię a ta rodziła obfite plony.