Strona główna

 „Dostrzegam tłum ludzi, nie zawsze zgodny, czasem nawet swarliwy, mała improwizacja na temat tego co się może stać społeczeństwu, gdy zgody nie stanie”. Tak Sobocki mówił o przesłaniu cyklu „Znaczki polskie”.

Zbyt często spotykam się z pytaniem o złe moce zawarte w afrykańskich maskach, obawami przed wniesieniem złej energii do domu. Myślę, że tak było także w tym przypadku. Bawół stracił rogi przez zwykły obskurantyzm, ciemnotę i zabobony.

 Można powiedzieć, że jak jest rzecz do zrobienia to Sławomir Micek ją projektuje i wykonuje. Bez duchowych rozterek i rozważań o sztuce pisanej z wielkiej litery.

Jednocześnie, aby nikt nie poczuł się oszukany, mówię wyraźnie, że nie mam stuprocentowej pewności, że malarz Józef Popczyk istniał i malował obrazy. Istnieje obawa, że jest to malarz-widmo, byt artystyczny sztucznie przez kogoś wykreowany, niemniej jednak trwale obecny na naszym rynku.

Obejrzałem wiele jego rzeźb. Ma własny, autorski, rozpoznawalny styl. Dla mnie to połączenie kubizmu z dekoracyjnością stylu Art Deco.

Malował głownie kompozycje abstrakcyjne o dość zmiennej gamie kolorystycznej ale był konsekwentny na swej drodze artystycznej.

Żeby była jasność. Rzeźba nadal mi się podoba. Jest bezkompromisowa. Przypomina rzeźbę dziecka. To bardziej idea kota niż jego odwzorowanie. Widać ślady palców artysty tworzących model rzeźby. Widać, że bardziej niż na poprawności anatomicznej kota zleżało rzeźbiarzowi na bryle tworzonej rzeźby.

Niewielkie rzeźby innuickie były rodzajem amuletów mających chronić bądź pomagać w konkretnej sprawie.

Lwy w Chinach występują w parach, samiec trzyma przednią łapę na kuli, samica zwykle opiekuje się szczenięciem. Przedstawienie lwiątka z czasem zostało bardzo uproszczone. Wiązało się to z olbrzymim popytem na te rzeźby. Ostatecznie w wielu rzeźbach ewoluowało w stronę bliżej niezidentyfikowanej formy.

 Prymitywne postacie, bez atrybutów wymykają się europejskim i światowym narzędziom poznawczym. Tym bardziej, że plemienne rzeźby  mają wiele zastosowań i znaczeń zależnie od obszaru z jakiego pochodzą.

 I tak zapewne stało się z rzeźbą, którą oferuję. Spadła z postumentu a że jakość odlewu w wielu z tych rzeźb jest kiepska, koń stracił nogi.

Maska Ambryn, którą oferuję, najbardziej przypomina maski noszone podczas ceremonii Rom Kon. Członkowie tajnego, męskiego stowarzyszenia wykonują taniec ubrani w kostium z suszonych liści bananów. Wokół maski buduje się stelaż z trzciny, liści i tkanin pozwalający utrzymać ją na głowie. Tancerze reprezentują złe duchy, taniec w rytm bębnów przyśpiesza aż do gwałtownego finału.