Zachwycały kolekcjonerów z państw „cywilizowanego świata”, niezależnie od ich przeświadczeniu o wyższości własnej kultury.

Oczywiście czas zatarł różnice i nigeryjscy rzemieślnicy, którzy do dziś odlewają podobne rzeźby nie robią tego ściśle trzymając się dawnych wzorów. Często są one dla nich jedynie inspiracją.

Przypuszczam, że pochodzi z Azji bądź Oceanii. Afrykę wykluczam, bo tamta sztuka, choć równie prymitywna, jest zwykle oparta na osi symetrii.

Sądząc po trzymanym w ręku mieczu jest to strażnik. Rzeźba mająca chronić przed dostępem złych mocy i duchów. Chronić rodzinę, domostwo a być może zważywszy na jej rozmiar całą wioskę.

 Minęło pół wieku a sztuką Aborygenów zajmują się najważniejsze muzea i galerie na świecie. Ceny obrazów najsławniejszych aborygeńskich artystów dawno przekroczyły milion dolarów.

Identyczną maskę odnalazłem w ofercie domu aukcyjnego z Tel-awiwu. Prowadzi on jako jedyny w Izraelu sprzedaż internetową. Maska była niestety opisana bardzo zdawkowo. Nic nie wiem o jej przeznaczeniu i funkcji.

Znaczenie portretowanych postaci podkreśla stołek, na którym siedzą. W jego podstawie umieszczono odpowiednio zredukowane, pomniejszone postacie ludzkie. To słudzy, gotowi wypełnić każdy rozkaz dostojnej pary.

 Mam wrażenie, że artyści z Burkina Faso z dużą sympatią i szacunkiem odnoszą się do własnego dziedzictwa pokazując różnorodność typów i postaci z własnej historii.

Ta rzeźba choć ze sztuką prymitywną niewiele ma wspólnego, jest przykładem intuicyjnego stosowania stylu, który w Europie nazwano kubizmem.

Geometryczne, wyraziste wzory są charakterystyczne dla całej sztuki ludu Ndbele. Podobne wzory pojawiają się na domach i dużych ozdobnych bramach wiodących do domostw. Kolorystyka malowideł początkowo związana była z kolorami ziemi, dominowała ochra, biele, żółć i brązy. Wraz z importem pigmentów pojawiły się w sztuce Ndbele kolory bardziej zdecydowane i dziś to one są normą.

Wydaje się, że tamtejsi artyści usiłują zmierzyć się z własnym rodowodem, spuścizną sztuki plemiennej. Zaadaptować ją do współczesności. Przywołując na pomoc Portretowane są postacie z nieodległej przeszłości. Wojownicy, tancerze, muzycy, rolnicy, kobiety w różnych sytuacjach życiowych.

Zwykłe maski wamu,  taneczne, używane są podczas świąt odbywających się corocznie w porze suchej. Te odpędzają siły zła od społeczności, zapewniają płodność, dobrobyt związany z obfitością plonów.