Taniec w tej masce zawsze był gwałtowny i ekspresyjny. Stanowił element dyscyplinujący członków plemienia, miał pomagać w utrzymaniu porządku publicznego, egzekwowaniu prawa.

 O ile w przypadku masek i dużych rzeźb muszą ściśle realizować plemienny kanon to w przypadku Igingi mogą sobie pozwolić na artystyczną fantazję. Stąd spore zróżnicowanie tych figurek. Były robione z drewna lub kości zwierzęcej.

 Nie rozpoznaję wszystkich ale promienisty wzór odnosi się do słońca skąd bierze się porządek wszechświata a geometryczny, symetryczny wzór odnosi się do równowagi, sprawiedliwości i obiektywności podczas ważenia złotego pyłu.

Te łyżki stanowią odrębną kategorią kolekcjonerską. Bywa, że na światowych aukcjach ze sztuką afrykańską osiągają zaskakująco wysokie ceny.

Maska, którą oferuję, zawiera te same symbole. Jest „przedłużeniem” figury Ikenga, używanym podczas plemiennych ceremonii. Tancerz noszący maskę jest emanacją ducha Ikenga, jego siły zdolnej do gwałtów i agresji. Ma pokazywać potęgę plemiennej wspólnoty, powodować strach wśród wrogów.

Wejście do spichlerza zasłaniały niewielkie drzwi. Były nie tylko fizyczną zaporą chroniącą przed gryzoniami i szkodnikami. Były amuletem strzegącym sacrum.

Masek Luba używają dość tradycyjnie. Podczas pogrzebów, inicjacji, świąt. Używane są także podczas zabiegów medycznych i wróżb. Przede wszystkim to maski taneczne. Zwykle oplecione rafią, wraz z kostiumem zasłaniają tancerza. Maski biorą udział w tańcach parami, żeńska i męska.

Ten prosty przyrząd, w gruncie rzeczy po prostu szpula na nici, otrzymał rangę rzeźby kultowej, której należny był szacunek.

Wojownik, którego autorem jest prawdopodobnie Douda Derme nie jest zupełnie  typowym przykładem tego nurtu. Artysta pozwala sobie na dużo większą swobodę w kreacji postaci wojownika. Część szczegółów została zastąpiona niemal abstrakcyjnymi dekoracjami. Z plemienną tradycją wiąże rzeźbę obecność kameleona i węża, totemicznych zwierząt wielu afrykańskich społeczności. 

Stołek przypomina mi bezgłowe zwierzę wędrujące przez afrykański busz. Podobne stołki przypisywane są społeczności Lobi z Burkina Faso.

Masek tych używano podczas ceremonii pogrzebowej. Symbolizowały przerażającą, nienaturalną istotę, symbolizującą śmierć. Łączyły cechy człowieka i małpy. Często w opisach tych masek występuje szympans jako pierwowzór.

Były symbolem siły, ochronnym amuletem, znakiem przynależności do określonego klanu i elity społecznej. Bywały także umieszczane na ołtarzach ku czci przodków.