Strona główna

Menora to starożytny symbol judaizmu. Płonący siedmioramienny świecznik odzwierciedla boskie światło, opiekę Boga nad ludem Izraela. Ma kształt biblijnego drzewa życia.

Pojemnik, który oferuję był przeznaczony, jak sądzę, do składania niewielkich ofiar. Być może w tym przypadku chodzi o nasiona betelu stanowiące popularny w całej Azji ,łagodny narkotyk.

Ta niewielka figurka przedstawia tancerza ludu Dogonów, w obrzędowym stroju używanym podczas ceremonii Damma, w masce Kanaga, jednej z najbardziej rozpoznawalnych masek plemienia Dogonów.

 Wszystko zmienił tytuł jaki nadał jej Kazimierz Rafalik. „Zakochani”. W tym kontekście „portret” jednej z zakochanych osób, nawiązujący kształtem do fallusa jest bardzo przewrotny.

Wspólna półkolista podstawa sprawia, że domyślamy się więzi emocjonalnej łączącej tych dwoje. Jest to prawdopodobnie para kochanków, pokazana bardzo subtelnie bez dosłowności i epatowania czymkolwiek. Rzeźba jest maksymalnie uproszczona. Nie ma w niej skrawka zbędnego metalu.

Dba o harmonię i ład we wszechświecie. Gdziekolwiek kosmiczna równowaga zostaje naruszona, przybywa z ratunkiem osobiście lub wysyła swego awatara aby przywrócić porządek.

Wszystkie te przejęte od białego człowieka atrybuty, miały podkreślać nową sytuację w jakiej znaleźli się bogaci, rdzenni mieszkańcy Afryki. Nowe elity neokolonialnego społeczeństwa.

. A nawet jeśli oczy pozostają na miejscu to są zamknięte, niewidzące. Podobnie postępuje z ludzką sylwetką choć prawdę powiedziawszy korzysta głownie z fragmentów ludzkiego ciała... Widzę w działaniach Rafała niecierpliwość, pośpiech, konieczność szybkiej wypowiedzi tu i teraz, za pomocą narzędzi jakie akurat są pod ręką.

Artysta bardzo sprawnie tworzy sylwetki, twarze, postacie za pomocą kilku oszczędnych nacięć blachy. Nie bawi się w próby odwzorowania. Używa symbolu, skrótu, graficznego znaku. Odbiorca sam dopowiada sobie resztę.

Osobiście stawiam jednak na Afrykę. Afrykę Południową. To prawdziwe zagłębie współczesnej, nowoczesnej rzeźby.

 Warto uświadomić sobie, że dzieło powstało na długo przed dwoma światowymi wojnami, które przyniosły masową zagładę i ofiary liczone w dziesiątkach milionów. Było niejako w opozycji do patriotyczno-nacjonalistycznych nastrojów dominujących w społeczeństwach końca XIX wieku.

Cały kunszt swego rzemiosła pokazał tworząc głowę Chrystusa. Uderza prostotą i subtelnością. Mamy tu melancholię, smutek, powagę i pewien rodzaj dostojeństwa pozwalającego zachować godność w obliczu śmierci.